DERECE

It is from zero, in zero, that the true movement of being begins. Kazimir Malevich

..My involvement in the critical space is a legacy of what happened when a semiautonomous critical voice started to become weak, and one of the reasons that happened was that curating became a dynamic process. So people you might have met before, who in the past were critics were now curators. The brightest, smartest people get involved in this multiple activity of being mediator, producer, interface and neo-critic. It is arguable that the most important essays about art over the last ten years have not been in art magazines but they have been in catalogues and other material produced around galleries, art centres and exhibitions. Bos, S. and Gillick, L., ‘Towards a Scenario: Debate with Liam Gillick’ in De Appel Reader No. 1: Modernity Today: Contributions to a Topical Artistic Discourse (Amsterdam: De Appel, 2005)

“ Ezilenlerin geleneği, bize içinde yaşadığımız olağanüstü halin gerçekte kural olduğunu öğretir. (…) Faşizmin bir şansı da, faşizme karşı olanların, onu ilerleme adına tarihsel bir kural saymalarıdır.. Walter Benjamin “Tarih Kavramı Üzerine”

Performance’s only life is in the present. Performance cannot be saved, recorded, documented, or otherwise participate in the circulation of representations of representations: Once it does so, it becomes something other than performance. To the degree that performance attempts to enter the economy of reproduction it betrays and lessens the promise of its own ontology. Performance’s being…becomes itself through disappearance.  Peggy Phelan [Unmarked: The Politics of Performance  (London: Routledge, 1993): 146]

Bir sanatçı için eserini bitirdiği an bir sona işaret eder. Aralarındaki bağ artık kopmuştur ve eser artık bir seremoniyle, sergiyle uğurlanıp kendi yolculuğuna çıkabilir. Sanatçının eskizleri, karalamaları ise hala ilişkide olduğu, anı gösteren, sürece şahitlik edenlerdir. Çok manidar bir şekilde bir sanatçının eskizlerinin sergilenmeye değer görüldüğü zaman da genelde ölümlerinden sonra gerçekleşen retrospektif sergileridir. ‘Eskiz Hali’ sergisi henüz retrospektif yapmak için çok genç bu sanatçıların, kısa bir süreliğine, üretim süreçlerine, düşünme şekillerine, kafalarındaki seslere tanıklık ediyor. Sanatçılar: Ahu Akgün, Eda Aslan, Ece Bal, Sena Başöz, Levent Aygül, Mehmet Dere, Aslı Dinç, Didem Erbaş, Burçak Gezeroğlu, Ekin Kano, Gizem Karakaş, Marc Lochner, Efe Meral, Romina Meriç, Lara Ögel, Erhan Özışıklı, Şevket Sönmez, Elif Süsler, Etem Şahin, Serra Tansel, Asuman Tanyaş, Tan Taşpolatoğlu, Ayça Telgeren, Defne Tesal, Zeynep Solakoğlu, Murat Yıldız, Mustafa Kemal Yurttaş ...

Performance’s only life is in thepresent. Performance cannot be saved, recorded, documented, or otherwise participate in the circulation of representations of representations: Once it does so, it becomes something other than performance. To the degree that performance attempts to enter the economy of reproduction it betrays and lessens the promise of its own ontology. Performance’s being…becomes itself through disappearance. Peggy Phelan [Unmarked: The Politics of Performance (London: Routledge, 1993): 146]