‘Güzeldir, birlikte susmak, Daha da güzeldir, birlikte gülmek, Gökyüzünün ipek örtüsü altında Yaslanarak yosuna ve kitaba / kayına Sevimli kahkahalar atmak dostlarla Ve beyaz dişlerini göstermek İyi yaptıysam, susalım kötü yaptıysam – gülelim Hep daha da kötü yapalım, Daha da kötü yapıp, daha da kötü gülelim, Kara toprağa girene kadar. Dostlarım ! hu ! böyle olsun mu ? Amin ! ve Hoşçakalın ! ..’ Friedrich Nietzsche; İnsanca Pek insanca 1,Çev.Mustafa Tüzel (istanbul İthaki 2003) s.373