Ana içeriğe atla

Eskiz Hali / Galeri 5

Bir sanatçı için eserini bitirdiği an bir sona işaret eder. Aralarındaki bağ artık kopmuştur ve eser artık bir seremoniyle, sergiyle uğurlanıp kendi yolculuğuna çıkabilir. Sanatçının eskizleri, karalamaları ise hala ilişkide olduğu, anı gösteren, sürece şahitlik edenlerdir. Çok manidar bir şekilde bir sanatçının eskizlerinin sergilenmeye değer görüldüğü zaman da genelde ölümlerinden sonra gerçekleşen retrospektif sergileridir. ‘Eskiz Hali’ sergisi henüz retrospektif yapmak için çok genç bu sanatçıların, kısa bir süreliğine, üretim süreçlerine, düşünme şekillerine, kafalarındaki seslere tanıklık ediyor.


Sanatçılar: Ahu Akgün, Eda Aslan, Ece Bal, Sena Başöz, Levent Aygül, Mehmet Dere, Aslı Dinç, Didem Erbaş, Burçak Gezeroğlu, Ekin Kano, Gizem Karakaş, Marc Lochner, Efe Meral, Romina Meriç, Lara Ögel, Erhan Özışıklı, Şevket Sönmez, Elif Süsler, Etem Şahin,Serra Tansel, Asuman Tanyaş, Tan Taşpolatoğlu, Ayça Telgeren, Defne Tesal, Zeynep Solakoğlu, Murat Yıldız, Mustafa Kemal Yurttaş

22 Ocak Pazartesi 
Galeri- 5 



* No Man's Land (2002) 30 x 21 cm Kağıt üzerine Tükenmez kalem desen








http://www.aktuelintermedya.com.tr/eskiz-hali-sergisi-galeri-5te/
http://guncelkadin.com.tr/eskiz-hali-sergisi-galeri-5te

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Illustration by Maurice Sendak from Open House for Butterflies by Ruth Krauss
..Jameson writes that in our “contemporary world system,” the image has been
replaced by the simulacrum, and reality by the pseudoevent. In terms of culture, we have lost the “critical distance” that modernism presumed—we no longer have “the possibility of the positioning of the cultural act outside the massive Being of capital.” “Aesthetic production today has become integrated into commodity production generally.” In Warhol’s Factory, aesthetic production became commodity production. The Factory was rather like the pre-automated factories of his hometown Pittsburgh—Caroline Jones refers to it as a “pre-Taylorized collective.”..

Umutsuz Boşluk

SANATORIUM, 9 Şubat – 10 Mart 2018 tarihleri arasında Mehmet Dere’nin kavramsal çerçevesini ürettiği ve sanatçı olarak dahil olduğu, Yunus Emre Erdoğan,İsmail Şimşek Nezaket Ekici’nin çalışmalarından oluşan “Umutsuz Boşluk” adlı sergiye ev sahipliği yapıyor.
Sergi ilhamını Dücane Cündioğlu’nun Umutsuz Boşluk adlı makalesinden almaktadır. Cündioğlu ‘Umutsuz boşluk’ adlı makalesinde, Sam Mendes’in yönetmenliğini yaptığı ‘Revolutionary Road’ adlı filminden yola çıkarak bir çiftin içine saplandıkları; ruhani açmaz olarak tarif edilmeye çalışılan “umutsuz boşluğu” deli karakteri üzerinden tartışmaya açmaktadır.
Umutsuz Boşluk isimli sergi başlığı; kötümser bir ruh halini vurgulamasının aksine gücünü umuttan almakta. Bu umut sanatçının credosu (amentüsü) anlamında vurgulanan umutsuzlukla yüzleşme yeteneğidir. Denebilir ki sanatçılar bir anlamda bu kavrayışı ortaya koyarlar. Sanatçı “boşluğu” dönüştürememeyi, bunaltıyı, çöküşü ya da tam tersi olarak bunun ifade edilemezliğini dillendirendi…