I AM HERE, THE TIME IS NOW

I AM HERE, THE TIME IS NOW
is a synapse, a public forum of ideas through artists created by the European Cultural Foundation (ECF) and artistic director Ong Keng Sen. The ECF seeks to contribute to a political culture in Europe that is built on mutual respect for diversity. It wants to see artistic cooperation turn challenging experiences into creative encounter. Diversity is built on world’s history that we all share but that we translate differently in our individual life. In the public forum 'I am here, the time is now', artists from Europe and beyond reflect about the individual choices they make against the background of their generations in time. They tell a new story of Europe – and yes, an optimistic one.

“I come from Riga, Latvia. In my childhood it was a part of USSR, when Chernobyl exploded my mom told me not to go play outside. So I did.”
Kaspars Groševs, media artist

“We come from a zone of silence. [But] you need to talk loudly and openly if you are to keep safe.”
Natalia, co-founder Belarus Free Theatre

“The soldiers would ask me to draw their portraits in case they died. It was a kind of historical evidence of them. This way they thought they would have a tiny part of history. They told me about their hopes and dreams while I drew them. They liked watching me draw -- it made them feel calm. My purpose was not to shock the audience. I drew for the soldiers.”
Quach Phong, war painter



Time recycles itself. Every generation positions itself as the new generation, the generation who will make the difference, the generation. New dreams, new struggles, new travels.
Time reveals parallels, exposes common fears, common strategies, common enemies in retrospect. But the time is always now: optimism of youth, hope, idealism, politics of fun, self-organised actions of protest.
A fast-forwarding of the eras, 1958, 1968, 1975, 1989, 1993, 2001, 2010, 2012, 2020. The beginning of Vietnam War, the transnational protests which swept across entire Europe, the fall of Saigon, the collapse of The Wall, The European Union, Nine eleven, Istanbul Cultural Capital of Europe, the end of Kyoto Protocol, Perfect Vision.
Breaking points, new marriages, old beginnings.

Instead of the large social cultural narratives, I AM HERE is very much about individual choices and ultimately about empowerment through recognising the power of the human being. The programme provocatively suggests that the individual makes the choice of aligning himself/herself with communities. The programme puts self-awareness into the public arena, the actuality of the self being marked in space and time. The live presence of the self and hence diversity is emphatically, proudly positioned. The understanding of the rich diversity in Europe today is not just from cultural difference but perhaps more deeply, it is from personal difference.

Focusing on the small “I”, this public forum or synapse takes the form of concerts, media screenings, performances, soundscapes, conversations, interviews, lectures. From Friday Sept 12 to Sunday Sept 14, the public is invited to be the audience and encouraged to share in the contexts of these individuals’ dreams, fights and travels.

Friday 12 Sept 8:30 pm:
Quach Phong & Gülsün Karamustafa
Saturday 13 Sept 12:30 pm – 7:30 pm
Sunday 14 Sept 12:30 – 7:30 pm

Kleine Zaal, Rotterdam Schouwburg
Free Admission




About participating artists:

What is happening in post-soviet Riga? We’ll discover it through the work of Kaspars Groševs, a visual communications student from Art Academy of Latvia. His film Tomorrow is about a man who is going to visit tomorrow. On his way he meets a stranger who proposes a ticket to yesterday, however the man is determined to visit tomorrow.

Listen to the story of the White Cow Krišs Zilgalvis is a performance artist who is part of the collective Auseklic/Usins, which invokes the White Cow. Several prophecies have revealed that on night of 25 August 2007 the position of stars and planets will be favourable to see a unique phenomenon of this century – the White Cow. An old legend tells that once upon a time the White Cow lived together with people but got deeply lost under the waters of the world. The White Cow has seen the Beginning and will see the End, it has watched the first stars, it has experienced continents splitting, it has helped life to come ashore.)

Jump into the crazy communication in the work of visual artists Hazavuzu The collective is presently making waves in Istanbul as they vocalize their way through galleries, clubs, streets (sometimes co-opting sound choirs of locals to join them).

Share the dreams of artists Mohsen Ben Cheikh and Ziad Meddeb Hamrouni Coming from Tunis, they share with you their experiences living in a city where a moderate Islamic environment is maintained through strict vigilance and repression.

Listen to the memories of another era stirred by war painter Quach Phong He painted on the frontline of the Vietnam War, evoking patriotism amongst the battalions through his poetic portraits of soldiers before their last battles.
Perhaps the re-encounter with the Vietnam War in 2008 will recall the European student protests of the 60s which successfully built a transnational public sphere joined over international problems. In these post-nation European times, the international codes of protest such as symbols, rituals and performance acts used to demonstrate the rejection of established cultural codes in one's nation, especially those codes of a former generation, can be instructive once again.

Explore the location with Gülsün Karamustafa Gülsün calls herself an artist from Istanbul. As such she puts great emphasis on the location where the creative process takes place and that noticeably influences her artistic work. Due to her personal differences with Turkish politics at the beginning of the 1970s, she was not in the possession of a valid passport for sixteen years, until the mid-80s, and therefore, unlike other Turkish artists, could not leave her home country.

Counterpointed with Gülsün are younger Turkish artist collectives such as KUTU who have a parasitic exhibition methodology, coexisting with or appropriating mainstream exhibitions through creating exhibitions within exhibitions. Individual art practices in this group are diverse ranging from the banality of everyday nostalgia to generating collaborative gestural interventions in armenian and kurdish minority communities.

Another noteworthy Turkish venture is PiST///Interdisciplinary Project Space which is a non-profit artist-run space which operates in a red light/entertainment district of Turkish pavilions in Istanbul.

Here similarities can be drawn back to the Tunisian sound art duo, Mohsen Ben Cheikh and Ziad, who participated in The Dream City Project in the medina of Tunis. Artists become agents in the reconfiguration of the city and contemporary society. Working with sound samples of traditional craftsmen and fusing these with real sounds onsite to blindfolded audiences; working with a photocopier machine, this duo builds temporary communities with shared experiences.

Central to this weekend activities will be the presence of the entire Belarus Free Theatre This company of brave committed theatre artists from the land that time forgot live under the last dictatorship of Europe in Minsk. Eurepica (a combination of the words Europe and epic) is made up of new playlets of 5 pages each, woven together by the company. 14 playwrights were asked to write about their impressions of Europe.

3 harf 5 nokta

AMWAY (AMERİCAN WAY)YA DA 4S KURALI

VİDEOS:
1 2
3

AÇILIN Happy Bırthday Flamingo GELİYOR

Happy Bırthday Adnan,

Senden çok şey öğrendim,ve öğrenmeye devam ediyorum iyi ki varsın..

hayatım ekşi sözlükte bulamadığım bir entry

Kısa kısa notlar.

Bir geçen hafta açılıştan sonra hiç hatta hiç birşey yazamadım dostlar onun için çok özür ve burdan hayata bağlanarak özellikle teşekkür etmek istediğim özde bir kaç dostuma sonsuz teşekkür etmek isterim.Onlar ki Baykuş gibi gözüme uyku girmediği zamanlarda beni yarasa gibi uyutabilen,bütün maaşımı masaj koltuklarımda çar çur etmeme ve göz göze gelmemek için hatta sanatsal ilişki çercevemizi sarj,adaptor ve kulaklık kablolarından oluşan düğüme çeviren, buhu yapıp tekrar beliren gerçeği defolu banyo aynasında bana tuttukları için onlara çok çok hemde gani gani thanks.

Hollanda konsolosluğu ve vize işlemleri için koştururken ayrıntıları anlatamadım sana ey izleyici.Mrdere napar ne eder nerde yer.(tabiki Kaçkar lokantası)1 buçuk gün taksim- beyoğlu gümüşsuyu yokuşu arasında mekik dokuyan ,ordan oraya koşturan ben uzaktan sırtüstü denizde uyuyan dedemi daha iyi anladım.Belgeleri toparlamak ne kadar da zor(burda belgenin değil toparlanma sürecini kastediyorum yanlış anlaşılmasın) pasaport resmi için fotoğrafçının elinde maymun oldum resmen(çene kayıyor evet,saçlar evet - o kadar var abi zaten- Oki no problem..)

Geçen hafta Övül'ü ağırlamaktan çok memnun olduk ey izleyici,bizi çok mutlu etti,kalktı okadar yolu tepti.Beraber gürçeşmeyi dolaştık,işlerimin mekanlarını ve işleyen dinamiği keşfetmek ve konuşmak için fırsat yakalmışken bol bol gazoz ve meyve tükettik,çok zevkliydi,çok şey öğrendim sağolsun.

Kişi kendine gelen mesajları bir yaşam çizgisi olarak kabul ediyor.İnsan içinde kendini besleyen karşıtlıklardan,iç patlamalarından üstü çizilen bir mısra gibi kaçabiliyor..Hayat ne garip off!... çok garip

Dünün dünyası yok ,bugününde geleceği tam bu arada tam şimdide survivor İstanbulda yeni ve güzel evinde Elmas ablam sağolsun bizi ağırladı,sohbetiyle bizi ısıttı evindeki tavadan bir iş bile ürettim sayesinde.

Tam gümüş suyu yokuşunun başı çin lokantasına gelmeden büyük camlı binanın önünde tüm bağlılıklar ve dışlayıcı bakışların arasında düşüncelerim bir gidip bir geldi.Sinek ile atmosfer arasındaki dengede buldum kurdum kendimi.Herşey biçimsel olarak ölçülebilir hale geldiğinde köpek ve saksı arasında bir yerlerde buluyor insan ...

Tanımaktan huzur ve mutlu olduğum bir insanda muacir Hasan bey/Hasan abiİstiklalin başında tünelin girişindeki kısmı kastedereksöylersek,herkesin bildiği bir çayocağının yanında,tam köşede kırtasiyenin çaprazında ayakkabı boyacılığı yapıyor.Sandukasında bir sürü hikaye var.Sibel ve beni evine bile davet etti,çok tatlı ve çok içten perfect man,soruları ve gerçekleriyle insanların yüzlerini ters tüz eden insanlardan..bir şeyler söylemeden konuşursanız bir şeyler değişebiliyor.....


ama kusursuz dost arayan dostsuz kalıyor..

ZIRRRRTLARIN BİRLİĞİ VE LOCAL KARİZMA (Diyalektiğe Övgü)

.

SERKAN ÖZKAYA “Bana Onun Kellesini Getirin!”, İzmir
15 Ağustos – 15 Eylül 2008
Murat Pilav ve 49A'nın katkılarıyla.
Açılış: 15 Ağustos 2008, 49A, İzmir, Gürçeşme'de 3513, saat: 18.00
Etkinlik:Murat Pilav’ın seyyar nohut pilav arabasında yer alacak yapıt, saat 18.00 – 21:00 arasında Çankaya 1369 sokak, ve 1371 sokakta sanatseverlere sunulacaktır.

Serkan Özkaya'nın "Bana Onun Kellesini Getirin!" başlıklı sıra dışı heykeli Şanghay, New York ve İstanbul'un ardından 15 Ağustos – 15 Eylül tarihleri arasında İzmir'de sergilenecek. Ancak bu yapıtı görmek isteyenlerin gideceği adres bir müze ya da sanat galerisi değil, gezici bir nohut-pilav arabası! Özkaya'nın tasarladığı ve sadece yemek mekanlarında sergilemeyi seçtiği heykel aynı zamanda yenilebiliyor. Heykeli görmek isteyen sanatsever, heykelin sergilendiği mekana gidiyor, "Bana Onun Kellesini Getirin!"i ısmarlıyor ve servis edildiğinde, önce görüntüsüne sonra da tadına bakabiliyor. Bu sayede sanatçı, heykelinin onu arzulayan sayısınca arz edileceğini, yani kişiye özel bir yapıt olduğunu vurguluyor.

Daha önce Şanghay'ın ünlü lokantası M on the Bund'da üzeri böğürtlen soslu çikolata kaplı muhallebi ve New York'un revaçta mekânı Freemans'da rom soslu zencefilli kek olarak hayata geçen heykel, İstanbul Sıraselviler'de, pek çok uluslararası ödül kazanmış olan Changa'da Şef Civan Er tarafından yemeğe dönüştürümüştü. Bu kez Murat Pilav’ın seyyar nohut pilav arabasında yer alacak yapıt, saat 18.00 – 21:00 arasında Çankaya 1369 sokak, ve 1371 sokakta sanatseverlere sunulacak. Heykelin bu seferki içeriği ise nohutlu pilav. Kağıt tabakta, plastik çatal ile birlikte 1,50YTL karşılığında sanatseverlere ulaşacak.

“Bana Onun Kellesini Getirin!”in İzmir'deki ilk sunumu Murat Pilav’ın katkılarıyla, Mehmet Dere'nin geçtiğimiz günlerde açılan bağımsız sanat mekanı 49A tarafından gerçekleştirilecek. 15 Ağustos 2008 Cuma günü 49A'da gerçekleşecek açılış organizasyonu sonrası etkinlik yukarıda verilmiş güzergah ve adresler dahilinde takip edilebilecektir.

Yapıtlarını dünyanın farklı sanat başkentlerinde sergilemiş olan Serkan Özkaya, sanat üzerine yazı ve söyleşilerini kitaplaştırdı. Yapıtlarını klasik sergi mekânlarının dışında sergilemeyi yeğleyen sanatçı 1999 yılından itibaren farklı vitrinlerde yüz binlerce diayı sokaktan geçenlerin beğenisine sundu; 2003 yılından bu yana aralarında Radikal ve The New York Times'ın da bulunduğu çeşitli gazetelerle “asıl ve suret” üzerine çarpıcı çalışmalar hazırladı; 2005 yılında Mikelanj'ın Davut heykelinin iki katı büyüklüğünde bir kopyasını inşa etti ve kırılmasına tanık oldu. Sanatçı, geçtiğimiz yıldan itibaren "Bana Onun Kellesini Getirin!"i hayata geçiriyor.


49A, İzmir, Gürçeşme'de 3513. sokakta. Mekan yerel koşullar ve bu alanı kapsayan ilişkilerden beslenmeyi hedefliyor. Boyutlardan çok yönlere doğru ilerleyerek yapışını oluşturan ve bu olasılıkları beslemeyi hedefleyen bir buluşma mekanı. Kurumlara ve kurumlara biçilen rolün dışında güncel sanat pratiğinin yaşayabildiği, ulaşılabildiği, yerel üzerinden sanatçılar ve yaşam pratiği arasında homojen bağlantı noktalarını arayacak bir buluşma mekanı olmayı hedefliyor.
49A şehrin keşfedilmesi gereken yeni sanat platformu olarak yeni öneri ve projelerle devam edecek.

Ayrıntılı bilgi için;
http://www.49-a.blogspot.com
adresine ulaşabilirsiniz.

HALAY TOPLUMUN AFYONUDUR.(MİS GİBİ)

.



.


Sibel le beraber bir arkadaşının düğününe gittik,oyayı zaten tanıyorum(mükemmel bir insan hatta insan evladı).Yaşadığı yerleri daha önce görmüştüm varoş,gecekondu muhiti,kimsenin görmediği kafada ötekilediği yerlerden ama burada insan sıcaklığı mevcut,gönlü bol insanlar.Kardeşleriyle tanışmamıştım bu sayede tanıştım,sohbet ettik herşeyden girdik çıktık askerlikten,siyasetten. sibelin arkadaş çevresi ayakkabıcılar sitesi camiası olduğu için bir sürü anlatılacak ve hikaye oluyor,bir servislerine bin neler neler var,zira hayaat buralarda daha paylaşımcı ve sürdürebilir katlanılabilir.Herkes zira kendi hikayesini başkasından dinlediği zaman kardeşliğini anımsamazmı,anımsamıyormu?Bombalar havalarda uçuşurken herkes kim vurdu da yasarken ben neden "o" olayım ben sen varken?ben diyorum ki this is my amazing motto "MADEM GELDİK DÜNYAYA YİYELİM ÇALAA BADEM"

Yani düzzz herşey düşüncede, halayına isyan bizim esrimeye ihtiyacımız yok mu?Sınırların yokolup omuzların birleşmesi için. söylemek istediği de,demek istediğini söyle. Otoban 60 filmindeki adam gibi.
Çok iyi halay çekemedim,bir kaç kişinin ayağınada bastım,oysa onlar beni çok güzel ağırladılar allah razı olsun ne diyebilirim daha...

90 60 30

DIRTY HARRY:Üçümüz burda seni bekliyoruz
MRDERE:Üçünüz mü???
DIRTY HARRY:Evet,Ben, smith ve wesson


Berberde trash olurken bir an televizyona gözüm kaydı.baktım bizim malum sözde masum roman starımız.Ya bu ne ya dedi yan koltuktaki roman kardeşim.Edirneye kadar star Edirne'den sonra kim starrrr abi!! diyince bende kahkahayı patlattım.

Havalar o kadr ısındı ki artık gece üçlere kadar mumya gibi dolanıyorum ortalıklarda.Krispi mumyası ama ben nasıl bir mumya olurdum acaba?.Dur düşüneyim ilginç olur,geçe üç te Moma'da dolaşan bir mumya "Eski kaşar var mı?? diyen"uyurgezer.Bu uyumamak ve iç sıkıntısı ne güldüren ne ağlatan bir durum.Ben kendimi ne gülüyorum ne ağlıyorum çizdiğim yüzümde dansediyorum şeklinde açıklıyabilirim.

Televizyonda dön dolaş hiçbir şey yok malum ,malum.Bir kaç şey yazdım ama karaladıklarımın yanında ne ki.Yangınlar ve bombalar kare bulutlar kaçıp giden fısıltılar..Meclis tatile girdi,ergenokonun suyu çekildi bakalım neler olacak..havamı ,cıvamı

49A is opening,49A benim çoçuğum,9 ay bekledim az değil,bir çok düşünceyle savaştım,çoğu ustayla yapım aşamasında kavga ettim,kapıştım.Hayalime bu kadar hiç yaklaşmamıştım,kapalı mekan out,şiirsel yaşam in.bu benim senin hepimizin toplamı..COME SWEET COME ..Konfor değil, dekor hiç değil

Bazen kelimeler karşıtıdır kendilerinin ve kaçırırlar anlamlarını,bu uykusuz dönemde insan geçmişiyle de yüzleşiyor.nereden geldim nerelere gidicem mevlayı bulsam kendime gelecem v.s v.s herşeye sevgi yetiyor yada sevgiyle bakabilmesini öğrenmek kendine getiriyor insanı ama ben arada bir hulk olmazsam tadım bozulur.

Pekin olimpiyatlarını açılışı serenomisiyle herkesi kucakladı,rizede ikizdere halki termik santrale hayır için yürüdü,özgürlük denen oyun sanki bir törene dönüşmüş diye düşünüyor insan.bütün zaferler ip üzerinde bir anlamda kaderin kaprislerine bağlı gibi,,kazananlar özgüvenle yürüyebiliyorlarmı?bilmiyorum bana öyle geldi

Uyku biraz uyku, tüm istediğim buydu..

-35

.

Senden başka bir şeyi olmayan ben fakir
senden başka herşeyi olan zengine acırım

İNTERVİEW WİTH PİLAVCI MURAT

49A Bir form olarak nesne,bir durum ve mekan,.
Iki ucu verilmis zincirin icinde neler olup bittigini kavramak icin bize firsat yaratan anlamli bir nokta.Bu noktadan toplumsal alan/siyasal alan sehir/mahalle yasam/gorunmezlik yuzlesme mesafe ve kendine bakmanin birbirine tamamen bagli ozgul pratik bir iliski bicimi ve bu alanlarin karsilıkli eylem ve biraradaliklarini anlamamiza,cozumler gelistirmemize yardimci olabilecek anlasılabilir bir icgoru alani.
Biliyoruz ki kurumlar,galeriler ve devletin barindirdigi bir cok alan streotiplesmekten ve sorunlara kismen yabanci kalmadan gercekle yuzlesemiyor.’Guncel sanat ‘gundelik hayatin ritminde varolabilecegi, tamamen kendini dunyaya acabilecegi veya cevresiyle butunlesebilecegi alanlar ariyor.

49A yerel kosullar ve onlarin icinden ortaya cikan iliskilerden beslenerek,boyutlardan cok yonlere dogru beslenme yapisini olusturuyor,ve bu olasilıklari besliyor.Su an(local/..) kurumlara ve kurumlara bicilen rolun disinda guncel sanat pratiginin varolabildigi(ulasilabildigi)bireysel ve kollektif sanatci insiyatifleri disinda biraraya gelinilebilen homojen baglanti noktaları ender görülen bir durum.

Sokakta yurudugunuzde neler gorursunuz? Kisiler, yollar, copler birbirinden bagimsiz parcalar??Kisaca hep ve hep iliskiler,aralarinda erekte edilmis bazen hedefsiz, bazen daginik, kendi perspektifinden baktıgında uymayan sana,bana bize carpan seyler. .İnsanlara kim olduklarini soyleme degilde ne yapmalari gerektigini soyleyen yapilar.
Mrdere ise bu yapıların karsına tamamen içten bır onerıyle bır onermede bulunuyor


'Beraber yasayamayacaksak sanatın anlamı ne?'


Mrdere bunu kendı sıkışmıslığıyla beraber hiyerarşik olmayan yeni ilişkilerden kaçınan hatta ve hatta yerel yonetım kurumlarını bırbırıylerıyle uyum ıcınde çalısabılecek bıcımde yeniden yapılandıramayan (türkiyenin ulus-devleti fetişlestirmiş) bir alanında tek basına yapıyor.

Mrdere tamamen homojen ve mekanık işleyen kar hırsının yarattığı kentleşmenin herşeyin önüne geçtiği bir pazar haline gelmesinden şıkayetçi olarak 49A yı projelendirdi ve belgeledi.Görünmezlik vurgusu ve sehir işaretlemelerinin yanı sıra kentin sabit tam merkezinde sayılabilecek mahallesinde GURÇESME de (yaptığı ve yaydıgı)kapsamlı bır zaman ve mekan sosyolojisiyle bizi kesfetmeye çagırıyor.

49A daha onceden babasına ait olan bir yer bir tekel bayisi dükkanı.Bu pratik zemin alısveris ve iletisim “Genel ekonomi”tarafından belirlenmıyor, işler ve acık bir biçimde işin seyircileri arasında yaratacağı ilişkilere odaklanıyor.Cadde işleyen ve durmayan trafiğiyle bakısa ve meraka 24 saat acık.49A nın karsısında bulunan yazlık sınema; şimdi bir fayans deposu olarak kulanılıyor.Mrdere mekanların geçmişlerıyle hesaplaşması gereken ve gelecegını çizmesi için hayatı oneme sahıp onermeler olarak görüyor..